Wanneer de Franse journalist Pierre Haski tijdens zijn reis door China het dorpje Zhang Jia Shu bezoekt, krijgt hij van een vrouw een bundeltje papieren in handen gedrukt. Het zijn de dagboekaantekeningen van de dertienjarige Ma Yan, waarin zij schrijft dat ze niet meer naar school kan omdat haar ouders het schoolgeld niet meer kunnen opbrengen. Ma Yan heeft zelfs vijftien dagen niet gegeten om van het geld dat ze op deze manier spaarde een pen te kopen en zo haar noodkreet op papier te kunnen zetten. Haski, die diep geraakt wordt door het verhaal van dit jonge meisje, besluit zich het lot van Ma Yan aan te trekken. Ma Yans dagboek schetst een ontroerend beeld van het leven van een Chinees meisje dat wordt beheerst door verdriet, hoop en vreugde, maar vooral honger.